Totaal aantal pageviews

07 oktober 2017

het kind in mij

Op deze zaterdagochtend ontwaakte ik in een heldere toestand. Ik werd me gewaar van wat in mij omging en van de pijn die daarmee gepaard ging.
Rustig liep ik naar beneden, verwarmde de kamer en de keuken, maakte drinken klaar en zette mij met dagboek en pen op het meditatiekussen.
Schreef in drie zinnen neer wat me gewaar was geworden en zette de timer om te mediteren.

Na een poosje was de geest stil en kon ik me verbinden met de tranen die over mijn gezicht stroomden. "Mijn pijn en die van mijn moeder vallen samen. Het kleine meisje in mij dat zo hartstochtelijk verlangt naar geborgenheid ís het kleine meisje dat mijn moeder werd. Haar pijn is mijn pijn."
Intuïtief had een omarming van het baby'tje plaats. Intuïtief legde ik mijn hand om het hoofdje en ervoer de verstilling die plaatshad, de zachtheid die daar was en de warmte van verbondenheid.

53 seconden stonden er nog op de teller toen ik mijn ogen weer opende. Mijn geest herinnerde zich de omarming die ik een paar jaar geleden meemaakte, toen ik de leraar van die dag, namens de groep mocht bedanken voor zijn wijsheid. Hij legde zijn hand om mijn achterhoofd en ik voelde die hand tot op de bodem van mijn hart.